Hoi, ik ben Susanne
Bagagedrager is een concept van awareyess. Ik ben trainer en eigenaar van awareyess, en moeder.
In mijn werk help ik teams en organisaties om bewuster te kijken naar hun eigen gedrag: hoe je reageert onder druk, wat je wel en niet uitspreekt, en welke keuzes je maakt op de momenten dat het ertoe doet. Ik geloof niet in snelle oplossingen. Gedragsverandering vraagt inzicht, oefening in het echte leven en herhaling.
Als ouder herken ik het zelf ook: de gymtas die je toch even brengt, het berichtje naar school dat zo verstuurd is. Uit liefde, en omdat het kan. Met Bagagedrager wil ik ouders helpen om daar met een open blik naar te kijken, samen met andere ouders.
Waarop is de scan gebaseerd?
De situaties en de vier profielen zijn gebaseerd op onderzoek naar overbetrokken ouderschap, zelfstandigheid en het omgaan met spanning. Dit zijn de belangrijkste bronnen.
- Overbetrokken ouderschap. Een meta-analyse van 53 studies vond dat helikopterouderschap samenhangt met meer angst- en somberheidsklachten en met minder vertrouwen in eigen kunnen bij jongvolwassenen. De verbanden zijn klein maar consistent. McCoy, Dimler & Rodrigues (2025)
- Steun bij zelfstandigheid. Bij huiswerk hangt alleen hulp die de zelfstandigheid van het kind ondersteunt samen met betere prestaties. Controle en het overnemen van de inhoud doen dat niet. Meta-analyse huiswerkbetrokkenheid
- Spanning wegnemen. Als ouders spanning steeds wegnemen, blijft angst vaak juist bestaan. In een gerandomiseerde studie werkte het even goed om alleen ouders te begeleiden als om het kind zelf therapie te geven. SPACE-studie, Yale (2020)
- Zelfstandigheid en welzijn. Kinderen mogen de afgelopen decennia steeds minder zelf doen. Onderzoekers zien daarin een belangrijke oorzaak van afnemend welzijn. Gray, Lancy & Bjorklund (2023)
- Zelfdeterminatietheorie. Kinderen hebben behoefte aan autonomie, competentie en verbondenheid. Structuur helpt, zolang je kind zelf blijft meedenken. Deci & Ryan; Soenens & Vansteenkiste
Wat de scan wel en niet is
De scan laat je iets zien over je eigen reacties, niet over je kind. Het is geen diagnose. Het meeste onderzoek laat verbanden zien, geen oorzaak en gevolg, en wat past verschilt per kind. Daarom stellen we vooral een vraag: leren we onze kinderen met onze hulp wat we ze willen meegeven?